IndexMapFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Winter times are no fun. | Alan.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Shinjurou Gotou

avatar

EXP : 1781
Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 16-01-13
Leeftijd : 20

Trainer ID
Leeftijd: 24
Occupatie: Trainer
Party Pokémon:

BerichtOnderwerp: Winter times are no fun. | Alan.   zo jan 27, 2013 3:04 am

Feel like a winner, be a winner



Met zijn handen zin zijn zakken liep de jongen rond. Bijna heel zijn gezicht was verstopt in de dikke zwarte sjaal die hij aanhad. De jongen heeft het nooit gehad voor sneeuw, koude en alles wat de winter te bieden heeft. Hij had veel liever gewoon de zomer of de lente. De zon scheen dan normaal heel de dag en je moest er niets als een Eskimo bijlopen met een jas die veel te dik is waardoor dat je zelf moddervet lijkt en een sjaal die je verhinderd om normaal te ademen. Niet te vergeten de handschoenen die je wel moet aandoen omdat je vingers er anders af gaan vallen maar ze zorgen er wel voor dat je niets meer normaal kunt vastpakken. Het was gewoon de verschrikkelijkste tijd van he jaar en het was gewoon veel te koud. Misschien dat hij inderdaad wel wat overdreef, misschien dat het inderdaad niet zo koud was als hij dacht dat het op het moment was het was het alleen maar zijn verbeelding, maar koud was het zeker. Hij was een zomer persoon en geen winter persoon, hij had het dan ook veel sneller koud dan al de rest. Een zachte zucht verliet de mond van de jongen. Kleine witte wolkjes vormde zich en verdwenen toen hij erdoorheen wandelde. Achter hem waren er twee sporen te zien die achterbleven in de laag sneeuw die er lag. De ene waren duidelijk de voeten van je jongen maar de andere afdrukken waren kleiner dan die van hem. Iets voor de jongen liep er dan ook een kind van iets van de tien jaar. Het had een vrolijke glimlach op zijn gezicht terwijl het heel de tijd in de sneeuw aan het springen was en het het omhoog aan het gooien was. De dikke must die hij aan had verborg het paarse haar dat net dezelfde kleur paars was als het haar van Shinjurou. Als je goed zou zien kon je zien dat het kind eigenlijk leek op een jongere versie van de jongen die erbij liep. Velen zouden denken dat het zijn kind zou zijn, en dat zou ook perfect mogelijk kunnen zijn maar het was zo niet. Het kind was geen echt kind noch een echt mens. Het was gewoon de pokémon van de jongen, Zorua. Een pokémon die er met de hulp van illusies ervoor kon zorgen dat hij van vorm kon veranderen. Zo kon hij ook in elke andere pokémon veranderen maar zijn aanvallen zouden hetzelfde blijven.

Voor dat Shinjurou het zelf door had had hij een sneeuwbal recht in zijn gezicht gekregen. Hij bleef dan ook meteen staan en keek de eerste paar seconden enkel verbaast voor zich uit. Na een paar keer met zijn ogen te hebben geknipperd richtte hij zijn blik op de Zorua die met een brede grijns zat toe te kijken. Voor het sneeuw van zijn gezicht te vegen haalde hij één hand uit zijn zakken om zo de sneeuw uit zijn gezicht en af zijn sjaal te kloppen. Ondertussen bleef de Zorua enkel maar afwachten kijken terwijl de jongen door zijn knieën zakte. Nu haalde hij ook zijn andere hand uit zijn zakken om zo wat sneeuw op te pakken en tegen elkaar te pletten om een mooie sneeuwbal te verkrijgen. Een kleine grijns verscheen dan toch op zijn gezicht terwijl hij de sneeuwbal met genoeg kracht weggooide recht tegen Zorua aan die meteen achterover viel in de sneeuw. "Oe! Die was zo hard raak." Zei het trots op zichzelf. Dat was één van de enige emoties die hij echt begrijp, het gevoel dat je hebt als je trots bent. Het was dan ook het enige gevoel dat hij vroeger echt mocht laten zien. Meteen toen de jongen achter hem voetstappen hoorde draaide hij zich om en keek de jongen die kwam aanwandelen recht aan. "Daar gaat onze rust." Zei hij zacht tegen zichzelf. Zijn pokémon was ondertussen terug recht gesprongen en naast de jongen gaan staan. Nog steeds in een menselijke gedaanten.

tag: Alan words: 667 notes: ---
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

Lv. 10
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alan McCain

avatar

EXP : 1802
Aantal berichten : 125
Registratiedatum : 15-01-13

Trainer ID
Leeftijd: 15 ¾ Years 'ld
Occupatie: Misc
Party Pokémon:

BerichtOnderwerp: Re: Winter times are no fun. | Alan.   wo jan 30, 2013 11:34 am

De sneeuw maakte een vaag krakend geluid onder zijn schoenen. Hij wist niet waarom, maar ergens vond hij het wel een leuk geluid. Zo vond hij het ook leuk om op droge, dorren bladeren plat te drukken met zijn voet. Er was niks sadistisch aan, het waren immers toch dode organismen. Maar het geluid was het wat het hem deed. Hij wist niet precies waarom, maar hij vond het gewoon fijn. Ach, iedereen had zo zijn of haar vreemde trekjes niet waar? Nu had hij er misschien een paar meer dan anderen, maar het maakte je uniek. En daarbij ook nog eens menselijk. Mensen deden dan wel altijd net alsof ze alles wisten, maar zelf bleven ze altijd een onverklaarbaar iets. Eigenlijk was alles onverklaarbaar. Zo klopte meer dan de helft van de theorieën niet eens, maar je kon dat pas echt zeggen als je het tegendeel kon bewijzen. Alles was gebaseerd op mogelijke dingen, niet met honderdprocent zekerheid. Gaf wel aan hoe wankel alles eigenlijk wel niet was.
Hij had eens geen enkele Pokémon uit zijn Pokéball. Na zijn bezoekje bij Mt Torrid wist hij niet meer zo goed wat hij moest doen, Narcitic had het er maar moeilijk mee gehad daarzo en hij wist niet hoe het afgelopen zou zijn als hij niet eerder weg was gegaan. Wat hij met de Growlithe aan moest wist hij nog steeds niet. Alles was gewoon zo verwarrend. En het zou ook wel een tijdje duren voordat hij de vis weer uit de Pokéball liet: want de blik die hij dan zou krijgen van de Feebas… Daar dacht hij liever niet aan. De meesten zeiden altijd dat een Pokémon zoals dat geen emoties kon tonen, maar Alan zag het weldegelijk. En goed ook. Zelfs als hij het liever niet wilde.

Zijn handen had hij diep verborgen in zijn jaszakken en hij was maar wat blij met zijn muts. Die hij altijd bij zich had. Hij kreeg vrij snel zonnesteken, wit was een kleur die geen warmte opnam en witte dingen bleven dus langer koel. Echter wilde hij wel een leuke hebben, dus vandaar de vage oortjes erop. Ook had hij een sjaal, maar die was niet echt speciaal. Het ging erom dat hij het alsnog koud had, ondanks dat hij zich zo warm had gekleed. Het was echt koud aan het worden, best wel vreemd. Gezien het feit dat het allemaal zo snel ging.
De adem die zijn mond verliet vormde een klein wolkje, dat snel weer verdween. Telkens weer. Het gaf aan hoe groot het temperatuurverschil wil niet was, tussen zijn lichamelijke warmte en de koude van buitenaf. Best vreemd dat dingen zo snel konden omslaan. Op Mt Torrid viel hij bijna om omdat het er zo warm was en hij het er benauwd van kreeg en hier was het zo koud dat hij vreesde dat zijn vingers of tenen eraf zouden vriezen, nog maar te zwijgen over zijn neus.

Een geluid trok zijn aandacht, een stem. Zonder echt na te denken liep hij in de richting waarvan hij dacht dat het vandaan moest komen. Al snel kwamen er twee personen in beeld. Een man. Adolescent… Iemand die in ieder geval flink wat jaartjes ouder was dan hem en nog een ander iemand. Een jongen, maar die was overduidelijk jonger. Ergens voelde hij zich geïntimideerd door de blik van de grote… Versie. Ja, versie ja. De twee leken ergens erg veel op elkaar. Vast familie of zo?
Met moeite wist hij weg te kijken, waarna hij zijn keel schraapte. ‘Sorry,’ kwam er trillerig over zijn lippen, ‘Het was niet mijn bedoeling om jullie te storen.’ De blik van die grote gaf duidelijk aan dat hij ze stoorde, met wat ze ook bezig waren. Vandaar dat hij nu ook naar de grond keek, die maagdelijk wit was. Echter zorgde de weerkaatsing van de zon op de sneeuw ervoor dat hij zijn ogen moest vernauwen, anders zou hij nog eens blind worden. Maar het was beter dan die blik van de man ontvangen, want dat ging hem gewoon niet worden voor hem.

OOC; Prrt, sorry. Eigenlijk is alleen de laatste alinea... Somewhat usefull ;}

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://akishima.actieforum.com/
 

Winter times are no fun. | Alan.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» { winter . strikes . again }
» King/Queen of the Hill
» {Good times beat bad times} Setjesshopje!
» {Winter Gifts}
» Tough times

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
* No Limits -- ::  :: { Legume Woods-