IndexMapFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 It's a girl thing.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Katherine Mercer

avatar

EXP : 1738
Aantal berichten : 12
Registratiedatum : 24-02-13
Leeftijd : 21

Trainer ID
Leeftijd: 14.
Occupatie: Trainer
Party Pokémon:

BerichtOnderwerp: It's a girl thing.   zo mei 26, 2013 8:16 am

De voeten van het nog niet al te oude meisje raakten in een snel ritme de grond, altijd netjes om de beurt. Schuin achter haar rende een kleine Nidoran, die het tempo met moeite bij kon houden. Snel gingen ze niet, maar de kleine pootjes van de Nidoran waren al een tijdje hard aan het werk. Het zweet stond op het voorhoofd van het meisje, terwijl de ademhaling van beiden luider en sneller was. Ook al hoefde het meisje minder stappen te doen, had zij ook meer gewicht te tillen, waardoor ook zij haar energie snel kwijtraakte.
Na een hele tijd rennen stopte het meisje uiteindelijk en legde haar handen op haar benen, om naar voren te leunen en te hijgen. Door de plotselinge stop rende haar Nidoran tegen haar been aan, waarna deze even dommig met haar kleine kopje schudde. “Even pauze, hoor,” meldde ze hijgend aan haar Nidoran. Deze slaakte een vrolijk kreetje, waarna ze achter haar trainster aanliep om een goede plek te zoeken waar ze uit konden rusten.
Eenmaal gevonden liet het meisje zich tegen de boom zakken, waarna de Nidoran haar plekje naast het meisje vond.
Eenmaal afgekoeld, stond ze kalmpjes op. Een lichte spierpijn trok hierbij door haar kuiten, maar dit negeerde ze. Even keek ze om zich heen, waarna ze zacht gaapte. Ze had niet kunnen weten dat haar rust zo snel over zou zijn.

Uit een tak boven haar hoorde ze zacht geritsel komen, waarna ze iets zachts en kleffigs voor zich zag vallen. Een.. Caterpie. Een.. Insect. Wat er voor haar lag was een insect. Een levende. Die net was gevallen. Het had op haar hoofd kunnen vallen. Dan was ze dood.
Etern?” mompelde ze zacht, compleet verstijfd door het wezen voor haar. Helaas was er geen reactie van haar slapende Pokémon, terwijl de Caterpie enthousiast dichterbij kwam en tegen haar been opkroop.
En toen won de angst van het brein.
Een keiharde gil klonk door het bos, waarna ze zichzelf op de grond liet zakken. Want, ze was te bang om te bewegen. Zo werkte het lichaam nou eenmaal. Je verstijfde, of je kreeg een adrenalinekick. En helaas kreeg zij bij dit soort angsten nooit het tweede.
De Caterpie was van schrik weggekropen na het gegil van dit meisje gehoord te hebben. Waarschijnlijk was elke pokémon binnen een straal van 100 meter weggekropen van schrik. Het had namelijk nogal geklonken alsof ze vermoord werd.

Toen ze iets hoorde, keek ze geschrokken de kant op van het geluid. “Etern! Eternity! Dalijk is het een insect..” miepte ze naar haar Nidoran, die met een droge kop achter haar stond. Heel behulpzaam was die niet als het meisje weer eens bang was voor een insect.
Wie is daar..?” vroeg ze, half huilend. Als een echte held.
Open!

_________________

Snichs are bichs that inup dichs with stichs.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mihaly Lozeno

avatar

EXP : 1663
Aantal berichten : 10
Registratiedatum : 25-05-13

Trainer ID
Leeftijd:
Occupatie: Trainer
Party Pokémon:

BerichtOnderwerp: Re: It's a girl thing.   zo mei 26, 2013 8:43 am

De jongen had zich rustig tegen een boom aan gezet. Zijn rugzak had hij van zijn rug genomen en op zijn schoot gelegd. Toen hij enkele dagen geleden nog in het één of het andere stadje was had hij meteen voor enkele dagen een voorraad bij elkaar genomen. Jammer genoeg schoot daar op het moment niet veel meer van over. Hij had de zak geopend om er vervolgens in te rommelen. Hij vond een heel deel papiertjes van koeken en chocolade, allemaal waren ze echter leeg. Een geërgerde zucht kwam dan ook uit de jongen zijn mond. Toen hij uiteindelijk toch nog een chocoladereep vond nam hij die er maar uit. Hij verloste de chocolade van de verpakking en stak de reep in zijn mond terwijl hij de verpakking net zoals al de rest wegstak in zijn rugzak. Zoals altijd had de jongen zijn gele trui aan, het had op zijn rug de patroon van de rug van een pickachu en het had ook precies dezelfde oren. Het was niet dat hij een super fan was van de pokemon, integendeel zelfs, terwijl veel mensen weg waren van hem vond de jongen het maar niets. Misschien dat het kwam doordat iedereen de pokemon zo geweldig vond en hij gewoon geen deel uit wilde maken van heel die groep fans. De jongen was altijd wel al zo geweest, hij wou nooit de groep volgen, deed veel liever wat hij zelf wou en wou niet afhankelijk zijn van iemand. Met de reep nog steeds in zijn mond was de jongen weer rechtgestaan. Zijn rugzak tilde hij weer over zijn schouder. Echter, net voor hij wou vertrekken werd de rust van het bos gestoord door een schreeuw. Vanuit zijn ooghoeken zag hij nog hoe een Caterpie voorbij kwam kruipen. Een frons verscheen meteen op zijn gezicht toen hij een zacht gesnik hoorde. Snel wierp hij nog een blik over zijn schouder naar de plek waar de Caterpie verdwenen was om vervolgens richting het gesnik te gaan. 'Als je van plan bent aan te vallen - of wie weet wat je van plan bent - gelieven dat dan niet te doen.' Ja hij had haar wel horen vragen wie dat er was. Dat ze had gehuild was duidelijk hoorbaar geweest aan haar stem. Met één hand de lucht in en met de andere een gesp van zijn rugzak vasthoudend wandelde de jongen dichterbij. Al snel kwam het meisje in beeld. Ze zat op de grond en had nog steeds een geschrokken blik. 'Wel wat is dit, het lijkt wel alsof je een spook hebt gezien.' Zei de jongen spottend. Zijn hand had hij weer laten zakken en enkele meters voor het meisje bleef hij staan. Hij zou haar kunnen helpen, maar voor hij dat ging doen wou hij er zeker van zijn dat hij hier met beide ogen weg kon stappen. Dat ze niet ging slaan als hij te dicht bij zou komen. Zijn blik bleef even hangen op de Nidoran die hij het meisje was en onbewust ging zijn hand naar de pokebal die aan zijn riem hing.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Katherine Mercer

avatar

EXP : 1738
Aantal berichten : 12
Registratiedatum : 24-02-13
Leeftijd : 21

Trainer ID
Leeftijd: 14.
Occupatie: Trainer
Party Pokémon:

BerichtOnderwerp: Re: It's a girl thing.   zo mei 26, 2013 9:05 am

Even slikte ze. Wat moest ze eigenlijk doen als het een insect was? Hoe goed de band tussen haar en Eternity ook was, dat wezen scheen niets meer te doen dan simpel uitlachen als Therin weer eens doodsangsten uitstraalde door een insect. Misschien omdat ze ze zelf wel weglokte door haar gekrijs, misschien omdat ze wist dat Therin ze niet echt pijn zou willen doen. Of misschien was ze gewoon lui. Dat was iets wat alleen Eternity zelf wist. En gelukkig maar, want ergens had Therin het idee dat het dat laatste was. En dat kon ze op een moment als dit niet waarderen.

Toen er iets geels tevoorschijn kwam, somden alle mogelijkheden zich in haar hoofd op. Beedrill, Kakuna, Weedle, alle andere monsterachtige insecten.. Opnieuw slikte ze, om de droogte in haar keel weg te halen. De tranen in haar ogen maakten haar zicht onscherp, maar ze wist dat als er echt iets zou gebeuren dat haar kleine vriendin haar wel zou beschermen. Al was die ook niet opgewassen tegen een sterke Beedrill..
Oh god. Het einde was nabij.
Aan haar zijde voelde ze haar Nidoran dichterbij komen, wie een zeer onschuldig geluidje maakte en haar eigenaar vrolijk aankeek. Alsof ze haar gerust wilde stellen, wilde vertellen dat het niet erg was. Maar, in het hoofd van de blondine speelden zich allerlei rampscenarios af op het moment.

Ze had hem eerder niets horen zeggen door haar eigen waanbeelden, dus was dit de eerste keer dat ze hem echt hoorde praten. Een normale mensenstem, die haar vertelde dat ze eruit zag alsof ze net een spook had gezien.
Verwoed wreef ze in haar ogen, de tranen wegvegend. Zittend op haar knieën, keek ze de jongen die dichterbij kwam aan. Oh. Het was geen pratende Beedrill. Wat een verrassing.
Een fronsje kwam op haar gezicht toen ze zich realiseerde dat hij spottend had geklonken. “Dit was nog veel en veel erger,” zei ze, met halverwege ergens een snikje. “Dit was een insect..” zei ze toen met grote ogen. Alsof iedereen zo reageerde op een Caterpie. Maar, in haar ogen was dit de enige logische reactie. Die beesten waren eng. Net als weedles. En andere vieze glibberige dingen. Nasty.
Het spijt me als ik je heb laten schrikken, maar het is de schuld van dat monster. Hij wilde me vermoorden,” mompelde ze droogjes. Ze keek naar haar Nidoran, die even droogjes zuchtte, duidelijk makend dat dat totaal niet het geval was. “Bedankt voor de steun,” mompelde ze vervolgens.
Ze merkte de hand op van de jongen, die naar zijn Pokéball was gegaan. Was hij bang voor haar? Of, bang dat haar Nidoran hem aan zou vallen? Even fronste ze droogjes, kijkend naar haar kleine meid. Deze keek de jongen nogal geïrriteerd aan. Meh. Wat een lieverd was het toch soms.

_________________

Snichs are bichs that inup dichs with stichs.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mihaly Lozeno

avatar

EXP : 1663
Aantal berichten : 10
Registratiedatum : 25-05-13

Trainer ID
Leeftijd:
Occupatie: Trainer
Party Pokémon:

BerichtOnderwerp: Re: It's a girl thing.   ma mei 27, 2013 6:15 am

Hij had het al vaker gezien, mensen die schrik hadden voor de gras pokémon, ook wel insecten. Toch kon hij het nooit echt vatten. Natuurlijk waren er enkele pokémon die er enger uitzagen dan de andere, maar om er nu echt schrik van te krijgen? De jongen schudde dan ook zacht zijn hoofd. het was hetzelfde als dat mensen schrik hadden van de spook pokémon, ook dat snapte de jongen niet. Zelf was hij helemaal weg van ze, het was dan ook zijn doel om een heel team van enkel spook pokémon te verkrijgen. Niet dat dat wilde zeggen dat hij absoluut geen andere pokémon meer wou, in tegendeel zelfs, er waren nog verschillende andere pokémon die hij op het oog had maar zijn voorkeur ging toch naar de spook soorten. Zijn hand hield hij meteen tegen zijn voorhoofd. 'Dat meen je toch niet?' Vroeg de jongen voor de zekerheid. Nee het kon niet zijn dat ze zo hard panikeerde, enkel maar voor een simpel insect. Hij keek het meisje aan alsof ze gek was geworden, dat ze helemaal verkeerd reageerde en vooral dat het overdreven was. Het was vast een meisjes ding, ze wouden enkel maar de lieve schattige pokémon hebben en insecten hoorde daar nu eenmaal niet onder. Toen de jongen zich weer herinnerde dat hij zonet nog een Caterpie had gezien zuchtte hij enkel maar harder. 'Het was toevallig geen Caterpie?' Als het dat was waar ze zo bang voor was geweest dan was het werkelijk gewoon erg. Zacht moest hij wel lachen om haar opmerking. Natuurlijk had ze hem laten schrikken, als dat was wat ze dacht. 'Monster? Je beschouwd dat als een monster? Ik vermoed dat je op reis bent? Zo ja dan ga je niet ver komen als je zoveel schrik blijft hebben.' Waarschijnlijk begrepe de jongen gewoon niet waar de schrik vandaan kwam omdat hij zelf geen schrik had van die pokémon, moest hij er zelf ook schrik van hebben dan was het waarschijnlijk een geheel andere zaak geweest, dan had hij haar begrepen en snapte hij waar de angst vandaan kwam. Jammer voor haar was dat dus niet het geval en vond de jongen haar reactie alleen maar overdreven. Zijn blik viel op de pokémon van het meisje die niet al te blij aan het kijken was. Zelf keek hij gewoon met precies diezelfde blik terug naar de pokémon.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: It's a girl thing.   

Terug naar boven Go down
 

It's a girl thing.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» That feeling is the best thing, alright? (+Determind)
» Best thing I ever had
» Algemene Onzin Topic
» Mysterious girl ain't so mysterious anymore o3o
» Pony Girl (Roya)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
* No Limits -- ::  :: { Legume Woods-